Η Σαμοθράκη παράγει τρία είδη μελιού: το ανοιξιάτικο πικρόμελο, το οποίο είναι το πιο φημισμένο από τα μέλια του νησιού, το καλοκαιρινό μέλι, το οποίο παράγεται από ρίγανη, λυγαριά, θυμάρι και διάφορα αγκάθια, και το μέλι από θρύμη (θυμάρι με λευκά λουλούδια, το οποίο απαντάται σε υψηλό υψόμετρο, κυρίως στο όρος Σάος, και είναι κάπως διαφορετικό από το θυμάρι με τα μοβ λουλούδια).
«Το μέλι από θρύμη θέλει τις βροχές του Σεπτεμβρίου για να παραχθεί, τότε που ανθίζει η θρύμη. Εμείς το τρυγάμε το φθινόπωρο» μας εξηγεί ο Γ. Βασιλούδιας, 50άχρονος Σαμοθρακιώτης πυροσβέστης στο επάγγελμα, ο οποίος δραστηριοποιείται με επιτυχία στη μελισσοκομία και την ελαιοκομία. Διατηρεί 330 παραγωγικά μελίσσια και το μέλι που βγάζει σε μια καλή χρονιά κυμαίνεται από τρεις μέχρι και τέσσερις τόνους. «Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια οι καλές χρονιές είναι σπάνιες, κυρίως λόγω της ξηρασίας, και οι μελισσοκόμοι δεν έχουν πάει καθόλου καλά» μας είπε όταν τον συναντήσαμε στο νησί του στα μέσα Μαΐου. Ο ίδιος ασχολείται και με την ελαιοκομία, καθώς διαθέτει περίπου 800 ελαιόδεντρα 10ετίας και περίπου 700 ελαιόδεντρα αιωνόβια. Σε μια καλή χρονιά παράγει 4-5 τόνους ελαιόλαδο.









